Overslaan en naar de inhoud gaan

Gewoon een dagje uit

Gewoon een dagje uit

Wat eigenlijk als een gewoon dagje in het park moest zijn, werd een bezoek aan een concert met een aantal grote namen. Gaven DeGraw, Sarah Bareilles en Sugar Ray. Het "Now and Zen" festival van een Amerikaans radiozender.

Oh ja we hebben ook een nieuwe auto….

Toen we vanochtend ons “rustig” dagje park wilden beginnen deed de auto heel raar. Bij het starten was een vreemd geluid te horen, het dashboard lampje van de motor ging aan en hij maakte hele rare toeren. Klonk niet al te best. Wij Alemo, het verhuurbedrijf, bellen. Ze vertelden ons dat dat wel eens kon gebeuren wanneer er lucht in de tank is gekomen en dat het over kon gaan, maar wanneer het dashboard lampje gaat knipperen moesten we even langskomen. Wij hoopten natuurlijk voor de lucht in de tank.

Met volle moed reden we naar het Golden Gate Park. Een gigantisch park midden in SF. Op de radio hadden we gehoord dat er een concert gegeven zou worden maar waar dat precies was wisten we niet. Het park is een paar kilometer lang.

Eenmaal aangekomen op de parkeerplek hoorden we de muziek al. Moest dichtbij zijn dus. Wij nog geen 10 minuten het park inlopen en daar was het concert al. Gewoon maar kaartjes gekocht aan de deur en naar binnen gegaan. De concerten hier zijn niets vergeleken met wat er in Nederland georganiseerd wordt. Geen muntjes gewoon met geld betalen, heerlijk. Wie alcohol wil hebben met via de ID Check mensen een bandje bemachtigen voordat ze bier kunnen kopen, goed systeem. En eten, heel veel eten. En lekker ook. Allemaal BBQ standjes met de meest uit een lopende maaltijden.

Wij een lekker plekje op het gras uitgezocht en lekker in het zonnetje gaan zitten. De Amerikanen maken van zo’n dag echt een uitje. De hele familie gaat mee, stoeltjes en eten komen tevoorschijn en lekker in het zonnetje eten en genieten van de muziek. Heel anders dan in Nederland met een concert, wat we tot nu toe meegemaakt hebben.

Na een paar uur genoten te hebben van de zon en muziek besloten we naar huis te gaan. Ik kan je zeggen dat ik aardig verbrand ben, oeps. Ze hadden hier zelfs een standje waar ze grote pompen met zonnebrand hadden staan wat je gewoon gratis kon gebruiken. Kwam iets te laat. Heb ik toch nog een kleurtje gekregen, niet de goede maar toch.

Op de terugweg brandde het lampje op het dashboard nog steeds, mmm niet goed. Halverwege op de snelweg viel opeens m’n motor stil en ik had geen gas meer, na een paar keer planken zag ik de toeren weer omhoog gaan, pfew dat was spannend want we reden op een 5 baans weg, in het midden. We wisten dat op het vliegeld naast ons hotel een Alemo zat. Wij erheen rijden.

We hebben nog nooit zo snel een nieuwe auto gekregen als nu. Het wegbrengen gaat als volgt. Ten eerste rij je een grote parkeergarage in waar je naar de verdieping moet van je verhuurbedrijf. Daar staan mensen die je auto scannen wanneer je hem daar neer zet. We vertelden aan de mensen daar dat de motor niet in orde was. Vijf seconden daarna kregen we een groen papiertje en het advies om een nieuwe uit te kiezen. Huh?!? Wat?!? Na nog een keer navragen pakten we een nieuwe auto. Weer een Buick LaCrosse (ben ik nu gewend) maar wel een iets oudere, een witte met een dakraam whoohoo.

Deze rijdt weer prima. Al met al een mooi avontuur weer waarmee we ons laatste weekje in gaan. We maken het nog steeds goed en vermaken ons prima hier. San Francisco is een geweldige stad met boeiende mensen, kan ook aan het weer liggen maar het is heel mooi hier.

Even kijken of ik nog ergens wat kaartjes voor Alcatraz tevoorschijn kan toveren en dan is het een hotel uitkiezen in LA voor ons laatste weekje.