Vakantie 2012, Turkije. Na zoveel jaar eindelijk weer eens vakantie, dit keer weer terug naar Turkije. Maar nu als gezin. De keuze was gevallen op een 5-sterren resort 20 minuten rijden van Alanya af. Op papier zag het er schitterend uit, het is dan ook altijd maar afwachten of die verwachting stand houd.
Oh ja, het broeikaseffect is in volle gang :). Voor de zoveelste keer in een aantal jaren is het zover, Nederland onder een dik pak sneeuw. Land compleet in chaos, niets rijdt meer. Maar gelukkig kan je nog wel een beetje lol maken. Nu ben ik niet van de kou en heb liever dan mijn water vloeibaar is van een graadje of 25. Voor Luuk was het allemaal wel even wennen. Het grootste probleem: het vies worden van zijn kleren door de sneeuw. Ook al droeg hij een compleet skipak, nog kon het hem er niet van weerhouden om zijn kleren netjes te houden. Het lopen door de sneeuw wilde hij in het begin niet. Na een paar dagen en een paar slee-ritten verder begon hij er wel de lol van in te zien. Van mij mag het wel weer gaan dooien, op naar de lente.
De eerste goeie dag deze week, een perfecte dag om naar een dierentuin te gaan. De keuze was gevallen op de Apenheul in Apeldoorn. Dit is tevens Luuk's eerste dierentuin die hij bewust meemaakt. De vorige heeft ie 80% van de tijd slapend doorgebracht. Die kleine man is echt absoluut nergens bang voor. Doodshoofdaapjes die zijn kinderwagen overnemen staat ie gewoon lachend aan te kijken. Sommige achtervolgde hij zelfs op de grond. Hij heeft zelfs een groot deel van de tijd zelf door het park gehobbeld. Apart was dat hij meer naar de affiches van apen zat te kijken dan de apen zelf.
Voor het eerst naar een pretpark geweest speciaal voor kinderen. Misschien voor kinderen die iets ouder zijn dan Luuk, maar toch vond hij het schitterend. Het park, wat net naast Enkhuizen ligt, is speciaal voor kinderen. Geen gevaarlijke attracties zoals achtbanen en grote schommels. Het is een beetje te vergelijken met De Efteling maar dan zonder de achtbanen. Er zit zelfs een klein kinderboerderijtje is met geitjes, kippen en papagaaien. Niet alleen het park vond hij schitterend maar ook het feit dat beide opa's en oma's mee waren. Dat maakte de dag toch wel compleet.
Afgelopen zondag lekker een dagje weggeweest naar het Dolfinarium. Laatste keer dat ik daar geweest was, was ik waarschijnlijk niet veel groter dan Luuk. De vorige dierentuin was niet zo'n succes met Luuk, niet omdat hij het niet leuk vond maar meer omdat hij daar tweederde van de tijd doorheen geslapen heeft. Dat heeft ie nu anders gedaan. Hij heeft het netjes de hele dag volgehouden tot de laatste show om half vijf. Dat was binnen en toen daar de lampen uitgingen dacht meneertje even lekker te kunnen pitten in de armen van opa. Zo gezegd zo gedaan, meneertje lag al snel te slapen.
Voor het eerst van zijn leventje loopt ie helemaal los. Driehonderd keer om te tafel wel te verstaan. Hij deed hiervoor wel eens wat stapjes maar nooit verder dan de lengte van zijn arm. Woensdag ging het echter steeds ietsjes verder totdat hij het in een keer door had. En weg was ie. Hij krijgt nu door dat hij overal heen kan waar hij hiervoor net niet bij kon. En alles gaat onderzocht worden door hem, deurtjes, laatjes en kastjes. Alles wordt opengehaald en onderzocht.
Ziek! Hij is voor het eerst in zijn leven ziek. Klinkt zo mooi, voor het eerst in zijn leven. Jammer dat het dat weer ziek moet zijn. Maar toch, hij is het geworden. Verkouden vooral, veel hoesten en af en toe wat overgeven. Vooral op het bed dat pappa en mamma net verschoond hebben omdat je er de vorige keer al op gekotst had. Ondanks alles blijft ie, tussen het hoesten door, vrolijk door praten en lachen. Wat een kereltje toch.
Vandaag was het weer zover, prikjes voor Luuk. De derde keer dit jaar. Tot elf maanden heeft hij er nu genoeg gehad. Elke keer weer vrezen we het ergste. Je hoort overal, nu gaat ie heel ziek worden. Tja, dat horen we elke keer en elke keer was het loos alarm. Maar vandaag spant toch wel de kroon. In plaats van ziek, zwak en misselijk is het extreem vrolijk. Hij begint nu door te krijgen dat, wanneer hij schreeuwt, hij het ook echt zelf is. Zelfbewustzijn op het hoogste niveau. Begin te twijfelen over wat er in de spuiten zat wat ze hem vanmiddag gaven, lijkt wel speed ofzo.
Yeah, hij heeft vandaag zijn eerste fruithapje gehad! Gisteren is ie vier maanden geworden en dat is gemiddeld de leeftijd dat je kan beginnen met het geven van hapjes. Echt van harte ging het er niet in, was nog allemaal een beetje wennen. Wat moet ik met die lepel? Wat is dat rare spul wat ze in mijn mond gieten? Ik kan het beter via dezelfde weg er weer uit laten gaan moet ie gedacht hebben.
